Foto voor website,Fotograaf Haarlem,Fotograaf Amsterdam,Portretfotograaf Haarlem,zakelijke fotograaf, website fotografie, fotograaf gezocht,

Schrijfster 36 uur dakloos – “Tussen deze mensen en mij zit maar één tegenslag”

straatjournaal reportage Lydia rood

Lydia Rood vroeg zich af hoe is het om anno 2014 dakloos te zijn. Dakloze Henk (65) wierp zich spontaan op als haar gids in de Haarlemse daklozenwereld. In het februarinummer van Straatjournaal schrijft Lydia Rood indringend over haar daklozenbestaan voor twee dagen én een nacht. Ik mocht de foto’s maken vindt dit soort opdrachten altijd erg mooi om te doen.

Dakloze Henk (65) leidt schrijfster Lydia Rood (56) uitgebreid rond in de Haarlemse daklozenwereld. Hij laat haar kennismaken met de mensen die hun dagen noodgedwongen doorbrengen bij de Dagopvang van het Leger des Heils aan de Magdalenahof. Hij neemt haar mee naar het Aanloopcentrum van Stem in de Stad aan de Nieuwe Groenmarkt, waar ze weer anderen ontmoet. En natuurlijk komt ze ook mensen tegen op straat, in de binnenstad en in het Kenaupark.

Gedurende deze twee dagen ben ik met ze meegegaan, eerst naar de Dagopvang waar het niet makkelijk was met camera binnen te komen ivm de privacy. Daarna gingen we naar Stem in de Stad waar het altijd overdag gezellig is en er altijd iemand is waar je een gesprek mee kan voeren. De nachtopvang had ik graag naar binnen gewild maar dit mocht niet, helaas maar wel begrijpelijk.

Bij de Nachtopvang van het Leger des Heils komt Lydia Rood erachter dat iedereen dakloos kan worden: niet alleen de werkloze, gescheiden man, maar ook de bouwondernemer die failliet ging en in één klap zijn huis-met-zwembad kwijtraakte. “Tussen deze mensen en mij zit maar één tegenslag”, realiseert ze zich. Slapen op de vrouwenzaal bij het Leger des Heils is een geheel nieuwe en niet onverdeeld positieve ervaring voor de schrijfster…
“Ik slaap best lekker. Tot er opeens iemand op me klimt en worstelt om mijn telefoon te pakken.”

Volgens Lydia werd het een onvergetelijke belevenis voor haar.
Voor mij waren het bekende plekken omdat ik tijdens het maken van de foto’s voor mijn expositie ook regelmatig bij de Dagopvang en Stem in de Stad kwam. Maar iedere keer raken de verhalen mij, de ene dag zijn ze blij omdat ze een nieuw onderkomen gevonden hebben en de volgende dag zitten ze trillend aan een tafel omdat het niet doorgaat ….

Opdrachten voor het Straatjournaal doe ik graag, ze leveren altijd iets op of dat nou een mooi beeld is of een verhaal.