reviews portretfotograaf haarlem, portretfotograaf haarlem, fotograaf zakelijke portretten, zakelijk fotograaf, fotograaf haarlem, zakelijk portret laten maken, portret laten maken,bedrijfsfotografie, bedrijfsfotograaf, fotograaf bedrijfsfoto, reportagefotograaf,

‘Getrouwd met God’

Het kloosterleven is mijn invulling van het thema van de Kunstlijn ‘Omzien naar nu | Tijden & Grenzen’. Hebben kloosterlingen alle tijd van de wereld? In hoeverre zijn er overeenkomsten met ons dagelijks leven? 

Het belang van een klooster is in het hier en nu te leven en op vaste tijden de dag in te delen. Het tempo buiten de Kloostermuren neemt echter alsmaar toe. Deze ontwikkeling baart mij zorgen. Met mijn fotoserie laat ik zien hoe het leven is zonder drukke agenda, met volledige toewijding aan het geloof.

Volgens velen is dit onderwerp achterhaald en zouden broeders en zusters slechts nog een randverschijnsel zijn. Maar volgens mij is niets minder waar. Steeds meer jonge mensen gaan het Klooster in of gaan een paar dagen tot rust komen. Het belang van een Klooster neemt in deze tijd denk ik toe. Wat ik wil laten zien in de beelden is vooral rust en de regelmaat van opstaan, bidden, eten en soms een afspraak buiten de deur. Terwijl het leven bij de broeders vrij zwaar overkomt, vormde het bezoek aan de zusters een groot contrast.

Foto’s kunnen geleverd worden in alle formaten en materialen.

20 jaar werken aan een toekomst

Niemand droomt er als kind van om later een straatkrant te verkopen. Maar als echt alles tegen zit, is Straatjournaal een laatste strohalm. In twintig jaar tijd hebben honderden mensen door de verkoop van de krant gewerkt aan een toekomst voor henzelf. Een toekomst met een huis, een baan of zonder verslaving. Zestien huidige en oud-verkopers vertellen over de dromen die ze koesteren of hebben waargemaakt.

Tekst: Heidi Borgart en Gwendelyn Luijk
Foto’s Heidi Borgart

Lydia rood vraagt zich af ...

Lydia Rood vroeg zich af hoe is het om anno 2014 dakloos te zijn. Dakloze Henk (65) wierp zich spontaan op als haar gids in de Haarlemse daklozenwereld. In het februarinummer van Straatjournaal schrijft Lydia Rood indringend over haar daklozenbestaan voor twee dagen én een nacht. Ik mocht de foto’s maken.

Dakloze Henk (65) leidt schrijfster Lydia Rood (56) uitgebreid rond in de Haarlemse daklozenwereld. Hij laat haar kennismaken met de mensen die hun dagen noodgedwongen doorbrengen bij de Dagopvang van het Leger des Heils aan de Magdalenahof. Hij neemt haar mee naar het Aanloopcentrum van Stem in de Stad aan de Nieuwe Groenmarkt, waar ze weer anderen ontmoet. En natuurlijk komt ze ook mensen tegen op straat, in de binnenstad en in het Kenaupark.

Gedurende deze twee dagen ben ik met ze meegegaan, eerst naar de Dagopvang waar het niet makkelijk was met camera binnen te komen ivm de privacy. Daarna gingen we naar Stem in de Stad waar het altijd overdag gezellig is en er altijd iemand is waar je een gesprek mee kan voeren. De nachtopvang had ik graag naar binnen gewild maar dit mocht niet, helaas maar wel begrijpelijk.

Bij de Nachtopvang van het Leger des Heils komt Lydia Rood erachter dat iedereen dakloos kan worden: niet alleen de werkloze, gescheiden man, maar ook de bouwondernemer die failliet ging en in één klap zijn huis-met-zwembad kwijtraakte. “Tussen deze mensen en mij zit maar één tegenslag”, realiseert ze zich. Slapen op de vrouwenzaal bij het Leger des Heils is een geheel nieuwe en niet onverdeeld positieve ervaring voor de schrijfster…

“Ik slaap best lekker. Tot er opeens iemand op me klimt en worstelt om mijn telefoon te pakken.”Volgens Lydia werd het een onvergetelijke belevenis voor haar.

Voor mij waren het bekende plekken omdat ik tijdens het maken van de foto’s voor mijn expositie ook regelmatig bij de Dagopvang en Stem in de Stad kwam. Maar iedere keer raken de verhalen mij, de ene dag zijn ze blij omdat ze een nieuw onderkomen gevonden hebben en de volgende dag zitten ze trillend aan een tafel omdat het niet doorgaat ….

 
 

Dakloos in Haarlem ...

Bij Stem in de Stad in Haarlem komen veel dak - en thuislozen. Ze krijgen daar een gratis maaltijd of overdag een kop koffie.

Ik ben ze gaan fotograferen gedurende een jaar en samen hebben wij het geexposeerd op diverse plekken in Haarlem. Laatst nog bij Eye in Amsterdam vanwege een Rotary bijeenkomst over 'Armoede'.